Ecodorp Cloughjordan

Idylle en ecologische bedrijvigheid in Ierland

Eind juli bezocht ik Cloughjordan van het Global Ecovillage Network (GEN).
Het ecodorp, dat is opgericht in 1999, ligt in het afgelegen glooiende graafschap Tipperary. Het is het eerste en enige ecodorp van Ierland en maakt een groot onderdeel uit van het sfeervolle plaatsje, dat uit c.a. 550 inwoners bestaat, waarvan er ruim 100 mensen in het ecodorp wonen! De opzet van het ecodorp lijkt het meest op dat van Aardehuis Olst, omdat het vooral gericht is op duurzaam wonen en werken en niet zozeer op spiritualiteit en het intensieve community leven zoals in Findhorn. Ik verbleef er drie nachten en maakte foto’s:
Continue reading “Ecodorp Cloughjordan”

De Poort van Groesbeek

Op de leylijn van Stonehenge naar Extersteine

Soms bevind je je op plekken waar je je ineens heel blij of energiek voelt. Het lijkt wel alsof je de wereld ineens een stuk beter aan kunt of het lijkt alsof op de ene plek je zorgen lichter worden dan elders. Iedere keer wanneer ik tussen Groesbeek en Kranenburg loop of fiets, krijg ik dat gevoel. Iemand vertelde me een vergelijkbaar verhaal, dat ze zo goed kon slapen in het conferentieoord De Poort, dat ook in dit gebied ligt. Ik vroeg me af hier soms op een leylijn ligt. Vandaag bezochten we met de landschapsgroep dit gebied om te voelen of we de leylijn konden waarnemen. Continue reading “De Poort van Groesbeek”

Ecodorp Bergen

Utopia verbonden met het magische Findhorn

Wanneer je over het terrein van het ecodorp in wording van het Noord-Hollandse Bergen loopt, voel je al meteen de verbinding met de moeder der ecodorpen in Findhorn. Misschien is het dat het terrein net als in Findhorn naast een (voormalig) militair vliegveld ligt. Ook het zachte zeelicht is hetzelfde dat over de overgroeide betonnen overblijfselen van het voormalige militaire terrein schijnt. Zestig jaar geleden zag Findhorn er ook ongeveer zo uit. De Grote Moedercommunity in Findhorn is toen immers op een vergelijkbare manier begonnen, met een klein aantal bikkels in caravans in het koude Schotland. Continue reading “Ecodorp Bergen”

Het portaal van Mook

De Sint Michaëls energie van de Sint Antoniuskerk

Wanneer je een trap oploopt, voelen je benen meestal wat zwaarder dan wanneer je op een recht stuk loopt. Dit is anders als je de trap van het pleintje voor de Sint Antoniuskerk van Mook op loopt. Je voeten voelen lichter. Wanneer je daarna een tijdje op het pleintje staat gaan je handen en voeten vanzelf een beetje tintelen en voelt het alsof je een stukje wordt opgetild, alsof je een paar centimeter langer bent geworden. Dit gevoel deelden de meeste van onze geomantische landschapsgroep uit Nijmegen, toen we deze plek op 26 maart bezochten. Ze kregen er zelfs warme voeten van! Lees meer

Duurzaamheid en vernieuwing bieden kansen in crisistijd

Veel bedrijven die investeren in duurzaamheid en vernieuwing kunnen vaak makkelijker het hoofd bieden tijdens de economische terugval. Joost Bouman, innovatiemakelaar uit de regio Nijmegen kan daar over meepraten. Hij koppelt ondernemers aan contacten, die hun verder kunnen helpen met het ontwikkelen van hun met duurzame en innovatieve producten, zoals een filtersysteem voor ruimtevaarders. Continue reading “Duurzaamheid en vernieuwing bieden kansen in crisistijd”

Gaias chakras

Pogacnik and the power points of Findhorn

Many people who visit the Findhorn Foundation in the north of Scotland experience a different energy. This energy can be overwhelming for a lot of visitors. Geomant Marko Pogacnik explains in his lecture why these energies are so strong.

Europe’s energy

Continue reading “Gaias chakras”

Geld is liefde

Credits in plaats van euro’s

 
Het gaat beter met de economie volgens de media, maar gewone mannen en vrouwen merken hier nauwelijks iets van. Dat klopt, want het inkomen van de meeste mensen is niet hoger geworden, maar de kosten zijn wel gestegen. Kijk maar naar de tarieven van de ziektekostenverzekeringen of de aanslagen van de belastingdienst. Hoe kan dat nou? Continue reading “Geld is liefde”

Boeken zijn gestolde energie

De gelukkigste tijd van mijn leven was tijdens mijn studentenjaren in Utrecht, toen ik vaak in de bibliotheek zat te studeren. Bij voorkeur zat ik dan bij het raam met mijn rug naar de schappen met kunstboeken. Soms was het er te druk en week ik uit naar de bibliotheken van de faculteiten Psychologie of Rechten, maar dat voelde toch minder prettig dan bij de boeken van Kunstgeschiedenis, de studie die ik toen zelf volgde. Continue reading “Boeken zijn gestolde energie”