De Poort van Groesbeek

Op de leylijn van Stonehenge naar Extersteine

Soms bevind je je op plekken waar je je ineens heel blij of energiek voelt. Het lijkt wel alsof je de wereld ineens een stuk beter aan kunt of het lijkt alsof op de ene plek je zorgen lichter worden dan elders. Iedere keer wanneer ik tussen Groesbeek en Kranenburg loop of fiets, krijg ik dat gevoel. Iemand vertelde me een vergelijkbaar verhaal, dat ze zo goed kon slapen in het conferentieoord De Poort, dat ook in dit gebied ligt. Ik vroeg me af hier soms op een leylijn ligt. Vandaag bezochten we met de landschapsgroep dit gebied om te voelen of we de leylijn konden waarnemen.

Een leylijn is een rechte lijn die wordt getrokken door meerdere bijzondere bijzondere punten zoals prehistorische locaties, archeologische vindplaatsen en oude kerken. Vaak worden zijn deze plaatsen eeuwen geleden intuÏtief (en niet altijd bewust) gekozen door geestelijke leiders uit voorchristelijke en christelijke culturen, waarschijnlijk omdat de energie er sterker is dan op andere plekken. Door deze punten te markeren, wordt de energie ook nog extra versterkt en is deze daardoor heel duidelijk voelbaar.

Tussen het Engelse Stonehenge en het Duitse Externsteine loopt een leylijn. Stonehenge en Externsteine zijn twee belangrijke krachtplaatsen die sinds de prehistorie gemarkeerd zijn door grote rotspartijen en stenen. Deze leylijn loopt ook door Nederland en wel via Strijen, ten zuiden van Dordrecht, Aalburg, Oss, Berghem, Balgoij, Malden, Groesbeek en door Duitsland via Kranenburg, Kleef en Bocholt naar Externsteine.

Tintelingen

Al bij de parkeerplaats sloeg de wichelroede van een van de deelnemers meteen uit en wees in de richting van de Stekkenberg in Groesbeek. We liepen langs een zandpad en verhard fietspad richting Groesbeek, waar sommige mensen heel duidelijk tintelingen in handen of voeten kregen. Toen we van het pad afgingen, liepen we het bos in. Sommige mensen werden meteen getrokken naar een open plek die parallel aan het verharde fietspad lag en anderen gingen mediteren. Ikzelf werd aangetrokken tot een stapel houtblokken en een aarden wal, die aan het fietspad lag. Deze wal bleek een markering te zijn richting Malden (dus ook in de richting van Stonehenge). Hier voelde ik een hele sterke en vrolijke energie, waar ik blij van werd. Ik zal er nog eens teruggaan wanneer ik me niet zo goed voel en kijken of ik me dan weer beter ga voelen. Wil je meer weten over de leylijnen in Nederland, kijk dan op deze website.