Veganisten en het duivelse kattendilemma

Wanneer er over katten gepraat wordt, voelen veel veganisten zich ongemakelijk. Velen van hen hebben er een of meerdere, maar weten eigenlijk niet goed wat ze met hen aanmoeten. Onlangs werd er in de Haagse politiek gesproken over het aan banden leggen van de vrijheid van de kat. Maar dat stuitte op heftige discussies op internet, die de veganisten in twee kampen verdeelde wat katten betreft. Is het erg om een kat in huis te hebben als veganist?

Veganisten houden van dieren, dus ook van katten, zou je denken. Een kat is een dier, dat je makkelijk in huis kunt houden. Veel katten zijn ook aanhankelijk, net als mijn Kitty met wie ik heerlijk kan knuffelen. Bovendien zijn katten relatief eenvoudig in onderhoud: je hoeft ze niet drie keer per dag uit te laten, zoals honden. Ze gaan zelf op de kattenbak of buiten hun behoefte doen en ze zorgen er wel voor dat ze zich vermaken. En ze nemen zelfs cadeautjes voor ons mee! Zo presteerde Kitty het om op mijn verjaardag een levend koolmeesje naar binnen te nemen. Het lukte me nog net om het heftig piepende beestje uit de bek van mijn harige huisgenote te bevrijden. Toen ik het angstige diertje buiten neerzette, kon het gelukkig weer snel wegvliegen. De andere beestjes die onze besnorde vriendin in het verleden voor ons had meegebracht, hadden minder geluk.

Tijgers versus konijnen

Nog meer schuldgevoelens knagen aan mij, omdat ik wekelijks vlezige maaltijden voor haar moet klaarmaken, wat tegen mijn gevoel indruist. Het dillemma maakt het extra schrijnend omdat Kitty er niks an kan doen dat ik haar als schattige kitten in huis nam twee jaar voordat ik veganist werd. Zij is er niet in meegegaan, want ze is ook niet ineens veranderd in een planteneter. Ze is een poes en immers geen konijn.

Op facebook werd door sommige veganisten gesproken over dat het net zo idioot zou zijn als we tijgers, leeuwen en andere roofdieren in huis zouden nemen, omdat die net als onze huiskatten regelmatig jacht maken op andere dieren. Maar wacht even, zijn katten niet veel erger dan deze roofdieren? Tijgers en leeuwen eten hun prooi nog op, maar onze huiskatten maken andere dieren dood voor de lol. Ze eten ze niet op, want de brokjes en de ingeblikte vleesjes die de mensen serveren, smaken toch lekkerder. Zo worden er extra veel dieren gedood, zonder dat dat nodig is. Eigenlijk zouden er helemaal geen dieren gedood (of anderszins voor consumptie gebruikt) mogen worden, vinden wij als veganisten.

En mensen die wel vlees eten? Die maken zich niet zo druk over het jachtgedrag van katten, tenzij de katten van de buren regelmatig in hun tuin poepen of arme vogeltjes vermoorden, want dat ziet er zo akelig uit (voor de kids enzo). Het is wel duidelijk dat er een verschil in bewustwording is tussen de carnivore en de veganistische mens. Veganisten zijn zich ervan bewust dat alle dieren gevoel hebben en net zoveel recht hebben op hun eigen leven als de kale aap. En wat is nou het verschil in bewustwording tussen een dier dat vlees eet en een dier dat niet vlees eet? Dieren zijn zich niet bewust van het leven van diegene die zij eten, ten minste dat denken wij als Homo Sapiens. En omdat wij kunnen denken en bovendien de meeste macht hier op aarde hebben, zijn wij ook verantwoordelijk over het wel en wee van de dierenwereld, dat is onze overtuiging. En daarom blijft voor ons planteneters de relatie met een kat een soort haat-liefde verhouding, waarbij we bij onszelf de grootste schuld leggen.