PluBo maakt het nog mooier

Theatergezelschap met verstandelijk gehandicapten bestaat binnenkort 10 jaar

archief artikel uit 2010 voor Benedenstadnieuws

21 oktober gaan de theatervoorstellingen ‘Circus Imazjien’ van PluBo weer van start. De acteurs zijn niet alleen ontroerend en aandoenlijk, maar ook grappig en het stuk zit vol met bijzondere creatieve wendingen.

Een meneer gekleed in een zwart-gouden mantel komt op. “Muziek uit!” roept hij en de muziek gaat uit. Vervolgens tovert hij wat sjaals, een knuffelkonijn en een houten vogeltje uit zijn hoed. Het vogeltje “vliegt” weg en de man probeert het vogeltje te vangen met zijn hoed. Vervolgens tovert hij een touwtje tevoorschijn en probeert een knoop eruit te blazen. Dit lukt niet, dus pulkt hij de knoop er maar gewoon even uit. Er klinkt hard gelach en bravo-geroep. Dit is een scene uit Circus Imazjien. Het gaat over een groep artiesten uit een oubollig circus, waarbij de circusdirecteur geen zin meer heeft om zijn toko te runnen. Als hij onverwacht lang op vakantie gaat, transformeren zijn medewerkers ondertussen het circus in een imaginair circus.

Theatergroep PluBo speelt circus Imazjien. Bijzonder is dat alle acteurs mensen met een verstandelijke beperking zijn, maar ze hebben beslist geen artistieke beperking. De voorstelling is grappig vanaf het begin tot het einde. PluBo is onderdeel van Pluryn, een instelling die mensen met een beperking steunt bij wonen, werk en vrije tijd. Jos van den Heuvel is regisseur en coördinator van de groep en verzon de naam: “PluBo komt gedeeltelijk van Pluryn, maar ik kreeg ook de associatie met het Franse woord ‘plus’, dat meer betekent. Bo is de Nederlandse spelling voor het Franse woord voor mooi, voor ‘beau’ dus.” Sinds 2000 is Jos al bezig met het regisseren van theater met verstandelijk gehandicapten. In 2000 richtte hij PluBo op.

Ongewone oplossingen

“Je werkt anders met deze acteurs dan met ‘normale’ acteurs.” vertelt Jos. “Normale acteurs houden zich in principe aan het script. Maar met verstandelijk gehandicapten is het belangrijk dat je de controle op het verhaal wat meer los laat in de voorbereidende fase. Dat is niet altijd makkelijk als regisseur. Maar het is ook heel leuk wanneer iemand dan spontaan invulling geeft aan zijn rol. Zo heb je bijvoorbeeld Maxime, de goochelaar, die op zijn eigen manier heel erg het publiek naar zich toe trekt. Hij speelt in het hier en nu, waardoor je als het ware naar hem móet kijken. Hij dwingt dat af door zijn spel. Maar er zijn ook spelers waarbij dat minder het geval is. Ik ben dan geneigd iets voor te doen, waardoor het niet meer van hen zelf is. Het werk met deze mensen vraagt soms om ongewone oplossingen die ook weer iets verfrissends brengen. Het is een oefening in continu loslaten van mijn eigen plannetje. Zo roept Mieke, de geluidsvrouw ook regelmatig aanwijzingen naar de acteurs en wordt zij op deze manier geïntegreerd in het toneelstuk.” Circus Imazjien is vorig jaar regelmatig gespeeld, maar Jos blijft er aan schaven. Het is nooit af.

Tot aan halverwege 2010 wordt Circus Imazjien nog acht keer opgevoerd in de Commanderie van Sint Jan. Daarnaast gaat PluBo ook kleine voorstellingen verzorgen met een klein aantal spelers, waar het publiek ook bij wordt betrokken. Naast PluBo is Jos binnen Pluryn gestart met een nieuw muziek theater projekt, genaamd “Kom Op”, uiteraard voor mensen met een beperking. Het wordt een integratie van toneel met live muziek.