Samenleven met hart en natuur

Sociale permacultuur bij de Findhorn community

Wat doe je als organisatie met mensen die anders zijn ‘normaal’? Neem mij even als voorbeeld: een hoogsensitieve veganistische alleenstaande moeder, die notabene ook een lichte vorm van claustrofobie heeft. De meeste bedrijven en organisaties proberen zo iemand als ik een beetje te kneden zodat ik wat beter bij de groep pas. Mij werd regelmatig verteld dat ik er goed aan zou doen om een olifantenhuid te kweken, niet te praten over esoterische dingen en tegenwoordig moet ik ook niet zeuren over eten wanneer ik door mensen word uitgenodigd te gaan eten bij een ‘vleselijk’ restaurant. En soms is het ook maar beter om mij helemaal niet ergens voor te vragen – denken ze- omdat ik het toch druk heb met mijn twee tienerjongens. Bij de Findhorn Foundation hebben ze een hele andere manier om hiermee om te gaan, namelijk op de manier van de sociale permacultuur. Continue reading “Samenleven met hart en natuur”